مشاهیر هند- بیدل دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسیگوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبهقاره هند بود.
نیاکان غالب از مرزبانزادگان و کشاورزان سمرقند و ترکزبان بودهاند که بعداً به هندوستان آمدند.

غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشتههای خود از واژههای فارسی سره و همچنین واژههای دساتیری نیز استفاده مینمود. ادب و فلسفه و عرفان موضوعات بیشتر نوشتههای غالب را تشکیل میدهند.

فارسی:

کلیات غالب فارسی
پنجآهنگ
مهر نیمروز
دستنبو
قاطع برهان یا درفش کاویانی
تاریخ شهریاران تیموری
سبدچین
مأثر غالب
متفرقات غالب
رسالهٔ فن بانگ

اردو:

دیوان اردو
گل رعنا (آمیخته با نظم فارسی)
منظومه قادرنامه
بیاض غالب
مکاتیب غالب (شامل ۵ نامه فارسی و ۱۱۲ نامه اردو نوشته غالب)
نادرات غالب
نادر خطوط غالب
انتخاب غالب

از آغاز کتاب مهر نیمروز:
خودستایی فروهلم و بند پندار بگسلم.
آوخ از آن روزگار که از خوی، به ناسازی و از کار، به بازی سپری شد، و داد از آن بیداد که در ورزش، افزونی خشم و کام، بر روان و هوش رفت.
از کارفرمایی این نگارش سپاس پذیرم که به پرداختن این نمط، - که خود را چون سایه با زمین هموار ساختهام تا پرداختهام - و به انگیختن این نقش - که چشم و دل و نگاه و نفس با هم آمیختهام تا انگیختهام، - دست از کارهای دگر کوتاه است و دل از اندیشههای دگر برکنار.
نامهنگار که از کردارگذاری به گفتن درد دل روی آوردهبود، باز به پای سخنی میآید، جادهای که نشان دادهاند میپیماید: نگرندگان، همهتن چشم باشند و شنوندگان، سراپا گوش.

دانلود دیوان دهلوی

دریافت
حجم: 13.3 مگابایت